Tańce skoczków

Istnieje wiele wariantów debiutowych solidnie zbadanych, latami eksploatowanych i w końcu porzuconych na rzecz innych rozwiązań. Szczególnie dotyczy to debiutów otwartych, po 1. e4 e5, popularnych sto i więcej lat temu. Intensywne starty turniejowe na przełomie XIX i XX wieku zmuszały zawodników do rozwijania wiedzy debiutowej. Cały ten dorobek dostępny jest w książkach, artykułach i zbiorach partii. Dla współczesnych graczy może to być kopalnią informacji, jednak nie wszyscy z tych źródeł korzystają. Znajomość klasycznych partii znakomicie ułatwia orientację w meandrach debiutowej taktyki.
Przytaczamy partię, graną przez silnych zawodników, w której białe w debiucie Czterech Skoczków wybrały niezbyt dobrą reakcję na wariant Rubinsteina i w końcu straciły hetmana.

Debiut czterech skoczków

Brujic, Bozidar (2270) -- Jankovic, Milorad (2225)
Open (Round 6) Novi Sad SRB 1989 0-1 C48h
1.e4 e5 2.Sf3 Sf6 3.Sc3 Sc6 4.Gb5 Sd4 Wariant Rubinsteina jest próbą kontrataku we wczesnym stadium debiutu.
5.Sxe5 Słaba kontynuacja, lepsze 5.Ga4 lub 5.Sxd4.
5...He7 6.f4 Sxb5 7.Sxb5 d6

8.Sd3?? Białe były zapewne nieświadome stanu teorii. Dobry przykład prawidłowej gry prezentuje partia Mohr, Georg -- Pavasovic, Dusko 1/2-1/2 SLO Team Ch, 2001 8.Sf3 c6 9.Sc3 Sxe4 10.O-O Sxc3 11.dxc3 Hd8 12.We1+ Ge7 13.He2 Gg4 14.h3 Gxf3 15.Hxf3 O-O 16.Ge3.
8...Gg4 0-1 Dziwnie musiał się czuć grający białymi, gdy dostrzegł nieuchronną stratę hetmana po ośmiu posunięciach.

Vistula Chess Monthly

Logo Vistula