FIDE World Chess Championships

Delhi 2000

Delhi - Teheran 2000
W pojedynku finałowym Xie Jun wygrała z Qin Kanying 2,5-1,5 (obie Chiny). W meczu półfinałowym Viswanathan Anand (Indie) pokonał Michaela Adamsa (Anglia) 2,5-1,5; Aleksiej Szirow (Hiszpania) pokonał Aleksandra Griszczuka (Rosja) 2,5-1,5. W finale, w Teheranie w dniach 20-26.12.2000 spotkają się w meczu 6-partiowym Viswanathan Anand i Aleksiej Szirow.

 

Aktualnie rozgrywane mistrzostwa świata FIDE weszły w fazę ćwierćfinałową. Rozciągnięte na miesiąc widowisko (27 listopada - 27 grudnia) ma u schyłku stulecia, ale i tysiąclecia charakter symboliczny. Dwóch czołowych szachistów planety Garri Kasparow i Władimir Kramnik stoczyło w Londynie nieco ponad miesiąc temu pojedynek nazwany meczem o mistrzostwo świata.
Wprawdzie FIDE nie patronowało temu wydarzeniu, jednak nikt nie zaprzeczy, że uczestnicy są w tej chwili najwybitniejszymi szachistami na świecie. Zwyciężając, Władimir Kramnik przynajmniej moralnie może czuć się spadkobiercą w prostej linii tytyłu mistrza świata. Jest pierwszym szachistą, który pokonał w meczu Garri Kasparowa, i trudno porównywać jego dokonanie z pucharowym systemem stosowanym przez FIDE trzeci rok z rzędu. Tylko jedno zwycięstwo oraz remis wystarczą do awansu!
System pucharowy daje możliwość szybkiego zarobku, jednak niekoniecznie wyłania najlepszego. Daje też możliwości nadużyć, gdyż ambicje większości uczestników skupiają się na pieniądzach, nieliczni tylko łakną chwały. W sytuacji, gdy po czterech remisowych partiach rozstrzyga gra błyskawiczna, trudno nie nazwać hazardem. Większość zawodowych szachistów nie lubi hazardu, gdyż podchodzą do swojej profesji powaznie. W takiej sytuacji można sobie wyobrazić układy, gdyż zawsze znajdzie się ktoś żądny sukcesu, takiego, który można sobie wpisać do życiorysu. Trudno dostąpić zaszczytu rozegrania meczu z Garri Kasparowem, dużo łatwiej awansować o stopień w pucharze świata.
Nie znaczy to, iż rozgrywki FIDE są pozbawione sensu, tyle że nie powinny nazywać się mistrzostwami świata. Jeśli już, to błyskawicznymi, czy szybkimi. Taki układ byłby sensowniejszy. Natomiast losy tytułu mistrzowskiego powinny być rozstrzygane w meczu lub wielokołowym turnieju, organizowanym jako zwieńczenie starannego sita eliminacyjnego. Istniejący system turniejów arcymistrzowskich może posłużyć do przeprowadzenia eliminacji, np. w cyklu dwuletnim. Wystarczy tylko wprowadzić punktację Grand Prix, w której na wzór karuzeli tenisowej zdobywa się punkty, ale się ich nie traci. W ten sposób można wyłonić np. najsilnieszą ósemkę zawodników i rozegrać finał. Mecz-turniej byłby atrakcyjnością zbliżony do innych superturniejów, stawką byłby tutuł mistrzowski.
Skoro podobno trudno znaleźć sponsorów dla meczów o mistrzostwo świata, należy organizować turnieje. W ten sposób wszyscy zainteresowani znajdą dostęp do cyklu walki o mistrzostwo świata, wystarczy by robili postępy bez przeskakiwania etapów rozwoju.
Partie (games)
Partie szóstego etapu, finał kobiet i półfinał mężczyzn (12 games)

 

 
Historia